EEN EIGENAAR VERTELT.....

DE HAFLINGER FABIOLA

HET DRESSUURPAARD KASJMIER

EEN BEZOEK AAN EEN LESDAG IN OPLOO

“Mijn verhaal is best een lang verhaal, maar ik zal bij het begin beginnen. Oriana is bij ons geboren, haar moeder is een KWPN merrie van Pele en haar vader is Juventus. Het is een zeer lief en aanhankelijk paard, ik heb haar zelf zadelmak gemaakt. Kort daarna ben ik verhuist naar een andere gemeente en zijn de paarden thuis komen te staan. Met behulp van een instructrice ben ik verder gegaan met de training. Door omstandigheden kwam daar een beetje de klad in en ben ik alleen verder gegaan. Regelmatig was ze wat gevoelig op de voorbenen en is ze op advies van de dierenarts op ijzers gegaan.

Op een gegeven moment had ik het gevoel dat ze niet lekker liep en de linker galop was een ramp. Om haar in de linker galop te krijgen moest ik haar gewoon slaan, ik was te zacht voor haar en moest haar harder aanpakken. Ondertussen wist ze ook wat staken en bokken was dus belande ik regelmatig in het zand. Als ik haar longeerde dan had ik altijd het idee dat ze niet helemaal regelmatig was, maar zodra ik erop zat, zag niemand er iets aan (ook intructie).

Als ze net was bekapt en beslagen en ging het een week of twee goed en daarna steeds minder.

Toen en op een dag een dierenarts bij het paard van mijn vriendin kwam kijken heb ik gevraagd ook naar Oriana te kijken, hij zag meteen wat het was "overbelasting van de pezen aan de voorbenen" en vertelde mij dat een spuit en beslag met een verhoging vanachter de oplossing zou zijn. Het bokken was over en de linkergalop verbeterde aanzienlijk. Dit ging een aantal maanden goed en toen werd ze echt kreupel.

In de kliniek na het maken van foto’s werd hoefkatrol geconstateerd aan beide voorbenen. In overleg met de dierenarts werd in alletwee de voorbenen een spuit gegeven en moest er speciaal beslag onder. Dit beslag was een ramp het lag er meer naast dan onder, en ook had het niet het gewenste resultaat. Tijdens de nacontrole werd mij aangerade om beslag met een ondersteuning van de straal te proberen samen met een skala van dure medicijnen. Het resultaat was goed, altans voorlopig.

Na ongeveer 6 maanden van dure medicijnen, ijzers en niet te veel belasting belande ik weer door een flinke bok in het zand. Je kan het dus wel raden, opnieuw kreupel!!!!!!!!!!!!

De dierenarts had geen oplossing meer en vertelde mij dat het einde oefening was voor Oriana (6 jaar). Ze schreef een brief voor de verzekering en ik ging naar huis.

Je wilt niet weten wat een moeite ik had om haar af te laten maken, mijn paard, zelf gefokt, mijn droom. Met lood in de schoenen de telefoon gepakt en Hippo paarden verzekeringen opgebeld. Antwoord was, nee mevrouw uw paard is niet verzekerd voor hoefkatrol dus u moet ze zelf wegbrengen. Maar dit was niet de bedoeling dus gebeld naar de man waar ik toen de verzekering had afgesoten. Ik was inderdaar niet verzekerd voor hoefkatrol maar hij vroeg of ik van mijn paard hield. Wat een stomme vraag, ik hou zielsveel van haar. Dan moet je Antoine De Bodt maar eens bellen zei hij, en gaf Antoine's telefoonnummer. Ik had eens een stukje in “Bit” gelezen over Antoine maar had niet gedacht dat dat voor mij was weggelegd.

Met lood in de schoenen belde ik Antoine, kom morgen maar zei hij. Zo snel was voor mij niet mogelijk, maar een week later ben ik naar Aspelare gereden. Daar aangekomen vertelde Antoine mij dat mijn paard (ze stond toen nog op de trailer met deken op en klep dicht) linksvoor problemen had. Hij had gelijk maar ik had niets verteld.

Hij heeft Oriana aan de dubbele longe gezet. Hij vertelde mij dat mijn paard erg scheef was en liet mij zien en voelen hoe ze rechtgericht moest worden. Na ongeveer een half uur moest ik erop, ze liep nog steeds aan de longe en Antoine liet me wat oefeningen doen. Doe deze oefeningen maar thuis en kom over een maand terug.

Ze is vanaf dat moment niet meer kreupel geweest. De volgende maand zijn we gelijk aan het werk gegaan, en na een uur waren we allebij doodmoe. Het huiswerk luidde voorwaarst rijden en hoofd zeker niet laag. Ik ben daarna nog 3 keer bij Antoine in Aspelare geweest en ben nu al bijna 3 jaar verder zonder problemen. Ik rij op dit monent zo'n 5 keer per week en maak ook lange buitenritten, ZONDER IJZERS EN ZONDER MEDICATIE!!!

In 2004 is ze gekeurd voor het KWPN en opname in het stamboek was geen probleem.

Veel mensen waaraan ik ons verhaal vertel staan een beetje raar te kijken. Maar ondertussen ben ik in contact gekomen met meerdere mensen die na het horen van mijn verhaal naar Antoine zijn geweest en ook van hen heb ik zeer positieve berichten.”

Carmelina Den Boer en Oriana

HET PAARD RANIZ

´´Ja hier rijden we dan, een jaar geleden ik weet het nog goed op 2 november 2002 was het dat Raniz mijn 5 jarige ruin en ik Antoine voor het eerst hebben ontmoet.

Het ging toen zeer slecht met Raniz, de dierenarts had in juni Raniz voor het laatst gezien en schreef na aanleiding van dit bezoek een attest voor de verzekering.

Het attest wat hij naar de verzekering stuurde luidde als volgt:

Op 18 april 2002 is het paard Raniz van mevr.Tuinman op de kliniek aangeboden wegens tijdens longeren een verkorte pas van beide voorbenen en een huppeltje met het rechter voorbeen.Het paard had tijdens longeren af en toe een ‘huppeltje’, Het paard verbeterde aanzienlijk na takanaesthesie van beide voorbenen. Een geringe rest bewegingskreupelheid van het rechter voorbeen was weg te verdoven met een anaesthesie van N.Ulnaris. De hals zat laag cervicaal vast. Beide hoefgewrichten werden intra–articulair behandeld en de hals werd gemobiliseerd door de manuele therapeut.

Bij controle op 8 mei 2002 wat het paard aan de longe en vertoonde geen ‘huppeltje’, Het paard werd onder het zadel aangetraind.

Op 12 juni 2002 werd het paard wederom aangeboden, met als klacht: het gaat totaal niet. Het paard was voor beperkt op de harde bodem maar zowel op harde als op zachte bodem was het paard linksachter kreupel. Het paard liep scheef en de rug was pijnlijk.

Gezien het verloop van het ziektebeeld zijn er meerdere problemen te overwinnen om het paard in de sport te krijgen. De prognose is gereserveerd t.a.v. de wervelkolom. Gaarne uw mening over de verder te nemen stappen.

Het antwoord van mijn verzekering luidde, dat het verzoek tot inslapen werd afgewezen vanwege de nog zo’n jonge leeftijd van mijn paard.

Ik heb mijn paard toen op rust gezet tot oktober 2002, het ging een heel stuk beter met hem na die vier maanden rust en weidegang. Na deze rust periode heb ik mijn verzekering de Amev gebeld en kreeg dhr. Boer Geerlings aan de lijn, mijn verzoek aan hem was om eventueel een vergoeding te krijgen voor fysiotherapeutische hulp bij mijn nieuwe poging mijn paard te berijden. Maar dhr. Boer Geerlings had een veel beter plan en gaf mij het telefoonnummer van Antoine de Bodt. Bij het eerste telefoon gesprek met Antoine werd mij al medegedeeld dat mijn paard niets mankeerde en ik me helemaal geen zorgen over hem moest maken. Ik wist toen niet goed wat ik daarvan moest denken maar was heel blij met iemand die zo zeker van zijn zaak was.

In november 2002 was dan de eerste ontmoeting met Antoine, hij vertelde dat Raniz een rechtsgebogen paard was, nadat ik hem opgezadeld had werd Raniz eerst aan de dubbele longe gezet en werd op de linkervolte steeds met zijn hoofd naar buiten geplaatst. Ook met ruiter was de eerste training op de linker volte mijn binnenhand hoog en mijn gewicht naar buitenplaatsen. Dit was ons eerste huiswerk en hebben dit getraind tot de volgende les. Ook de volgende les hebben we nog veel werk gehad om hem links van het bit af te krijgen. In al de lessen die daarna zijn gevolgd hebben wij geleerd in ontspanning te rijden en vooral rechtrichten daar wordt in Antoine z’n lessen erg veel aandacht aan besteed, ophoudingen maken enz.enz.

Met Raniz en mij gaat het nu uitstekend, we zijn ontzettend blij dat we Antoine hebben ontmoet en we leren er elke les weer veel bij.

Wat was er nou uiteindelijk met mijn paard mis. Met mijn paard eigenlijk niets, wel met mijn manier van rijden. Antoine vertelde dat bij het inrijden in het prille begin het fout is gegaan. Ondanks dat dit inrijden onder begeleiding van een toenmalige instructrice heeft plaats gevonden, bewijst toch maar weer dat je goed op moet letten bij wie je lessen gaat volgen. Ik ging als ruiter mee in de scheefheid van mijn paard, waardoor dit paard zo scheef werd dat hij met mij als ruiter zich niet meer wist te redden. Hierbij zocht mijn paard zijn balans vooral op de voorhand, zoals het attest aangeeft werd er een tweede poging gedaan tot aanrijden.

Ook hierbij onder begeleiding van een andere instructrice ging het mis. De fout die bij de tweede poging werd gemaakt was mijn paard te verzamelen terwijl hij scheef was. Het gevolg was dat hij rugklachten had gekregen en linksachter kreupel ging lopen.

Nu ik weet waar het om gaat bij het rijden van een paard vraag ik mezelf af waarom mij dit nooit eerder is bijgebracht door mijn instructrices of instructeurs waar ik in al die jaren les van heb gehad.

Maar niet getreurd, ik ben nu op de goede weg met Raniz en heb mijn volste vertrouwen in de lessen van Antoine.''

Henriëtte Tuinman

Terug naar boven>

DE HAFLINGER FABIOLA

'Vanaf de zomer van dit jaar liep onze Haflinger Fabiola kreupel. Ze heeft op advies van de Veearts antibiotica gekregen want het ging om een ontsteking in de schouder. Fabi moest 2 weken op rust. Na deze rustperiode was er geen verbetering te zien. De fysiotherapeute dacht dat het in de voet zat; artrose of hoefkatrol-ontsteking. Er waren verschillende scenario’s die we konden volgen: ander beslag, voeten inspuiten, zelf oefeningen doen onder instructie van de fysiotherapeute....... garantie dat ze zou opknappen hadden we niet.

M’n gevoel zei mij een andere weg te bewandelen en nadat ik op het internet ‘hoefkatrol’ had ingetypt en bij de site van de heer De Bodt terecht kwam was mijn interesse gewekt. Door middel van begeleiding en training gingen kreupele paarden weer goed lopen! Ook hebben we een aantal stalgenoten welke enthousiaste De Bodt volgers zijn. Voor ons was de keus gemaakt, we gingen Fabi een maand in training brengen bij Antoine de Bodt.

Fabi blijkt een linksgebogen paard te zijn en haar kreupelheid blijkt alles te maken te hebben met haar rijtechnisch verkeerd te belasten, nl door haar te laag te rijden waardoor de voorhand te veel is belast en haar niet recht te richten. Vanaf dag 1 heeft ze niet kreupel gelopen bij Antoine! Door middel van longeren en rijden is Fabiola soepel in lijf en leden geworden. Haar gangen zijn ruimer en haar conditie is aanzienlijk verbeterd. Ze heeft nu buikspieren! We hebben 2 dagen training gekregen van Antoine en Marijke en moeten Fabi minder diep rijden (oortjes in de lucht!), tempo erin houden en licht bijtikken met de zweep zodat ze haar achterhand er bij houdt.

We willen Antoine hartelijk bedanken voor hun goede zorgen en voor hun leerzame lessen! We zijn van plan om het zo vol te houden zodat Fabiola nog lang goed mag blijven lopen en we nog veel plezier van haar mogen hebben!

Onze tip is het volgende: probeer de oorzaak van het probleem bij uw paard te achterhalen en doe niet alleen aan symptoom-bestrijding! ''

Jocelyn en Fiona van Alphen

HET DRESSUURPAARD KASJMIER

´´In juni 2002 werd er bij mijn paard (zie de foto’s hieronder) hoefkatrol 4de graad geconstateerd. In eerste instantie is mijn paard behandeld door mijn eigen veearts en daarna ben ik naar de kliniek gegaan. Daar is mijn paard eerst behandeld met ontstekingremmers en in oktober 2002 is hij behandeld met Tildren. Er trad geen verbetering op. (wat achteraf ook logisch is). Een paar weken later las ik in De Hoefslag een artikel over Antoine de Bodt en zijn manier van les geven. Ik werd nieuwsgierig en ik ben in januari een dag gaan kijken naar het lesgeven van Antoine. Zoveel verschillende paarden met verschillende gebreken die allemaal stuk voor stuk enorm vooruitgang boekten. Ik ben toen thuis al gestart om op de manier van Antoine te rijden, in afwachting tot ik zelf bij Antoine kon gaan lessen.

In maart 2003 kon ik in Oploo terecht met mijn paard en heb ik dus voor het eerst les gehad van Antoine. Antoine zag meteen dat mijn paard fors rechtsgebogen was, waardoor er onbewust een blokkade in zijn rug zat (doordat hij scheef liep en dus kreupel). Het gevolg was dat hij begon met steigeren iets wat mijn paard nog nooit gedaan had.

Sinds ik lessen volg bij Antoine gaat het enorm vooruit, met natuurlijk wat ups en downs die iedereen wel kent. Onbewust je paard scheef rijden en dus kreupel is niet moeilijk maar om dit op te lossen moet je 5 basis elementen doorlopen. Die moet je onder de knie krijgen en als het goed gaat kun je dat element afsluiten en met nieuwe element beginnen. Als je te lang in bepaalde element blijft hangen val je ook weer terug in je oude problemen. Dus het is een samenhang van paard en ruiter.

Na ruim half jaar opleiding en begeleiding van Antoine heb ik deze rijmethode ver onder de knie en kan ik het ook bij anderen toepassen. Ik ben enorm blij dat ik Antoine heb leren kennen, want ik was ten einde raad met mijn paard. Mijn paard is in de omgang ook veel liever en rustiger geworden en straalt vrolijkheid uit. Door deze training heb ik mezelf en mijn paard beter leren kennen en begrijp ik mijn paard ook beter!!

Mijn conclusie is dat ik veel en veel eerder naar Antoine de Bodt had moeten gaan. Al die medicijnen waren helemaal niet nodig. Je kan je paard wel medicijnen geven maar als je paard niet recht loopt en je blijft hem scheef rijden, blijft hij kreupel. Daar kunnen geen medicijnen tegen op. Er worden een hoop paarden met hoefkatrolontsteking afgemaakt of naar de slacht gebracht terwijl je daar nog heel veel plezier van kan hebben. Dat is toch zonde voor zowel het paard als de eigenaar. ´´

Betsie Koenen

EEN BEZOEK AAN EEN LESDAG IN OPLOO

´´Mijn man, een vriend en ik zijn in november naar Oploo gereden om Antoine aan het werk te zien. Nadat de diagnose 'Hoefkatrol' was gesteld bij mijn paard, herinnerde ik mij in een Nederlands tijdschrift iets gelezen te hebben over een 'andere' behandeling van hoefkatrolpaarden, en dat tijdschrift heb ik onmiddellijk terug opgediept. Via vrienden kwam ik op de eerste website terecht, en toen al was ik enthousiast. D.w.z. ik besefte meteen dat jullie trainingsmethode goed moest zijn, maar toch had ik iets van 'eerst zien en dan geloven'. Naar Oploo dus. We werden hartelijk ontvangen door Ingrid van Uden en de andere dames 'lessers'. We hebben een vijftal paarden aan het werk gezien. Ik had met Ingrid en enkele dames een gesprek over hun ervaringen met de methode van Antoine, en we zagen Antoine zelf aan het werk met een jong paard. Indrukwekkend! Wat wij hoorden en zagen nam alle twijfel weg. Paarden die 5de graad hoefkatrolontsteking hadden liepen weer rad. (De dames hadden er wel plezier in dat wij als Belgen naar Nederland kwamen om Antoine aan het werk te zien). Maar echt: ik kijk nu met ongeduld uit naar het moment dat ik zelf op stage kan komen met Ramses´´.

Chris Tondeleir