Door de trainingsmethode Antoine de Bodt
herstellen veel paarden met onder andere diagnose
’Hoefkatrol’, ’Headshaking Syndrome’, ’Kissing Spines’,
’Artrose’,
’OCD’ en ’Spat’.
Podotrochleose of in de volksmond hoefkatrol
is een spookwoord in de paardenwereld.
De meeste paarden met deze aandoening rest niets anders dan
een gang naar het slachthuis.
De Belgische trainer Antoine de Bodt heeft door zijn lange
ervaring een trainingsmethode
ontwikkeld en herstelt daarmee veel paarden met onder andere
hoefkatrolontsteking. Zaak is
wel dat de ruiter consequent de juiste trainingsmethode moet
blijven toepassen. Hoefkatrol kan
dus worden voorkomen!
Antoine werd in 1949 geboren in een echte
paarden familie. Hij is de derde generatie van de
familie die beroepsmatig werkt met paarden. Paarden zijn
zijn passie en levenswerk. Deze
kwieke vijftiger werkt al 35 jaar tussen de paarden als
beroepsruiter en instructeur. Vooral
probleempaarden trekken zijn aandacht. Een probleempaard is
voor hem een misbegrepen
paard en het slachthuis is voor deze gedreven paardenman in
hart en nieren nooit een optie.
Antoine over zijn eigen methode:"Richt uw paarden recht en rijdt ze voorwaarts, en respectee
ruw paard dan zal je nooit ontgoocheld worden! De meeste problemen beginnen wanneer een
ruiter een paard in stelling probeert te rijden als het paard niet recht gericht is. Wat je veel
ziet is dat ruiters het paard in stelling trekken vaak door middel van allerlei hulpteugels. Als
je goed kunt paardrijden zijn al die hulpteugels niet nodig! Een paard dat in stelling loopt op
de voorhand wordt tegenwoordig alom geaccepteerd. De ruitersport gaat hieraan kapot! Het
evenwicht wordt dan ernstig verstoord. Als ik begin met het lesgeven aan een ruiter zal ik in de
eerste plaats proberen om het evenwicht te herstellen."
Over de methode een citaat uit ’Bit’ jaargang 2001, nummer 79 artikel ‘Hoefkatrol ontsteking, een rijkunstig probleem’: "De Bodt is niet voor de standaard oplossingen voor hoefkatrolontsteking zoals speciaal beslag, de egg-bar-shoe en podo beslag of medicijnen. Paarden met hoefkatrolontsteking krijgen vaak pijnstillers, cortisone of bloedverdunners. Pijnstillers zijn het begin van het einde. Door het gevoel weg te nemen, wordt de schade alleen maar groter doordat het paard zijn blessure niet voelt. Soms geven behandelingen een tijdelijke verbetering of kunnen het probleem stabiliseren, maar het leidt zelden tot een blijvend resultaat. Zolang de ruiter het paard verkeerd blijft belasten zal het probleem steeds terugkeren."